Voetjes

16 x 7 x 25 cm brons

Ooit gooide ik alle voetjes op een hoop, ter voorbereiding van een expositie.
Het beeld riep plots een sterke associatie op met de Holocaust:
al die voetjes door elkaar. Ik was er niet naar op zoek, maar niettemin was het er.
Een sterk beeld en een sterke emotie. Dat is toeval.
Nog mooier is het natuurlijk als je het beeld weet op te roepen dat je in gedachten had.
Dat doe ik hier. Maar erover vertellen doe ik niet.
Dan is het narratieve karakter verdwenen, en dat is het laatste wat ik wil.
Ieder mag zijn eigen verhaal verzinnen, én houden.